Can u remember yr childhood?

ได้อ่าน Blog ของน้องปูซึ่งอยู่ในเหตุการณ์เดียวกัน หลายปีมาแล้ว ไม่น่าเชื่อว่าจะได้มีการบันทึกไว้ แวะมาอ่านทีไรก็ได้ถึงบรรยากาศต่างๆเหล่านั้น

ขออนุญาตเก็บไว้ที่นี้อีกที่เผื่อว่า multiply เกิดมีการเปลี่ยนแปลง

//yordja

———————————-

ต้นฉบับจาก

http://iampooki.multiply.com/journal/item/4/Can_u_remember_yr_childhood

 My Sony 037 ความทรงจำในวัยเด็กเลือนหายไปนานแล้ว 
แต่ถ้าใครอยากเรียกความทรงจำกลับมา
ทำได้ไม่ยากเลยค่ะ
………
ทำอย่างพวกเราไงคะ
เรา พี่โจ้ พี่ยอด เป็นเพื่อนร่วมชั้น สมัยเด็กๆ (เราเรียนดนตรีตั้งแต่ประถม – มัธยม) ตั้งแต่เราเข้ามหาลัยฯ ต่างก็แยกย้ายกันไปตามทาง นานๆจะโทรคุยกันที

 

 

อยู่มาวันหนึ่ง พี่โจ้ก็โทรมาหา แล้วเราก็ได้นัดเจอกัน เช้าวันเสาร์วันหนึ่ง เพื่อร่วมเดินทางย้อนกลับไปสู่อดีต (ดูลิเกยังไงไม่รู้เนอะ)
จุดมุ่งหมายของเราคือ บ้านของคุณยาย (แม่ของอาจารย์กฤษณะ, ครูสอนอีเลคโทนเราสมัยเด็กๆ)

บ้านหลังนี้เราสามคนเคยมาขอพักอาศัยแทบทุกปี เมื่อครั้งพวกเราได้เป็นตัวแทนระดับจังหวัดมาแข่งขันอีเลคโทนระดับประเทศที่ กรุงเทพ (บ้านนอกเข้ากรุงฯว่างั้น) My Sony 036

แทบไม่น่าเชื่อว่า พวกเราขับรถไปถึงบ้านคุณยาย(แถวสำโรง)ได้โดยไม่ต้องโทรถามเส้นทางเลย …เพราะพวกเราใช้ความรู้สึกล้วนๆ ถึงแม้ว่าสถานที่บางแห่งจะปิด, ทุบ, ย้ายออกไปแล้วก็ตาม เก่งมั๊ยล่ะ ฮ่าๆๆ

พวกเราซื้อผลไม้เข้าไปสวัสดีคุณยาย แล้วก็นั่งคุยเรื่องราวเก่าๆกัน ปรากฏว่าพี่โจ้เป็นคนที่จำเรื่องราวได้มากกว่าใคร ส่วนเราก็จำได้บ้าง ไม่ได้บ้าง (เพราะตอนนั้นยังเด็กอยู่ ประมาณ ป. 6 อิอิ)
ใครจำอดีตไม่ค่อยได้ ขอแนะนำให้ไปไหนก็ได้ ที่คุณเคยไป เคยทำ เคยอยู่
รับรองว่าภาพเก่าๆ จะแย่งกันผุดขึ้นมาในหัวเลยล่ะค่ะ
จริงๆนะ
ปล. ไปคนเดียว อาจนึกไม่ค่อยออก ชวนคนที่ร่วมเหตุการณ์ไปด้วยกัน รับรอง จำได้แน่ๆ

My Sony 001

ภูธรสู่นครบาล : Age of The Innocent

cover_ohmbook

วันนี้แนะนำหนังสือให้อ่านครับ เรื่อง “ภูธรสู่นครบาล : Age of The Innocent” แม้ว่าจะออกมาตั้งแต่เดือนตุลาคมแล้ว (ผมว่าตั้งใจออกพร้อม concert The Innocent )  แต่ผมพึ่งมีโอกาศเดินผ่านร้านหนังสือ

เรื่องราวทั้งหมดเกี่ยวกับประวัติการมาเป็นนักดนตรีอาชีพและประสบการณ์เล่นดนตรี ของพี่โอม ชาตรี คงสุวรรณ ซึ่งเนื้อหาจะเป็นในยุคที่ เป็น ดิอินโนเซนต์ และก่อนหน้าเสียเป็นส่วนใหญ่ ไม่ได้เล่าถึงช่วงใน แกรมมี่เท่าใดนัก บรรยากาศในการอ่านอบอวนไปด้วยอดีต เนื่องจากมีชื่อวงดนตรีผุดเข้ามา ไม่ว่าจะเป็น Impossible แกรนด์เอ็กซ์ พลอย ฟรุ๊ตตี้ แมคอินทอช  ในเล่มยังมี CD แถมมาด้วยอีก 1 แผ่น เป็นเพลงบรรเลงอะคูสติกกีตาร์ How are you to day? เสียดายมี Track ให้น้อยไปนิด 🙂

อ่านรวดเดียวจบ สิ่งที่ได้คือได้รู้ว่าการเป็นนักดนตรีในรุ่นก่อนๆ นั้น เป็นงานที่ยากและเป็นเรื่องที่ต้องมีความสามารถจริง ๆ ซึ่งยุคปัจจุบันค่อนข้างหายากที่จะเป็นนักดนตรีจริงๆ  ซึ่งคนรุ่นหลังๆ ควรเอาเป็นตัวอย่าง

และในเล่มยังมีส่วนของอัลบัมที่ถือว่าเป็นแรงบันดาลใจและแนะนำให้ฟัง เป็นมงคลชีวิตทางด้านดนตรี ( ผมว่าเองนะ) ไม่ว่าจะเป็น UFO, Jimi Hexdrix, The Impossible และอีกมากมาย

เพื่อให้ได้อรรถรสแนะนำให้ฟังช่างคุย “ไม่หลับไม่นอน: ตอนที่ ๕๗. The Innocent” ข้อมูลเพิ่มเติมที่

http://www.changkhui.com/Thai_MaiHlapMaiNon.html

Credit Picture

http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=webmaster&month=14-10-2009&group=6&gblog=208

ขอกลับไปถ่ายรูปเองก่อนนะ จะกลับมาเปลี่ยนให้ 🙂

November Rain : Guns N’ Roses

เมื่อวานนี้ วันที่ 3 พย เข้าเดือนพฤศจิกายนแล้ว ซึ่งก็เริ่มมีลมหนาวมาได้ซักวันสองวันแล้ว อยู่ๆ ฝนตกซะงั้น ทำให้เพิ่มความหนาวขึ้นมากกว่าเดิม อยู่ๆ ก็เลยนึกถึงเพลง November Rain ของคณะ Guns N’ Roses ซึ่งเป็นตำนาน Rock n’ Roll ไปแล้ว ก็เลยเอา Link มาฝากกัน เผื่อใครจะนึกถึงอดีตตอนที่ยังใส่ขาสั้น ผมเกรียน

Lyric :

When I look into your eyes
I can see a love restrained
But darlin’ when I hold you
Don’t you know I feel the same
‘Cause nothin’ lasts forever
And we both know hearts can change
And it’s hard to hold a candle
In the cold November rain
We’ve been through this such a long long time
Just tryin’ to kill the pain
But lovers always come and lovers always go
An no one’s really sure who’s lettin’ go today
Walking away
If we could take the time to lay it on the line
I could rest my head
Just knowin’ that you were mine
All mine
So if you want to love me
then darlin’ don’t refrain
Or I’ll just end up walkin’
In the cold November rain

Do you need some time…on your own
Do you need some time…all alone
Everybody needs some time…on their own
Don’t you know you need some time…all alone
I know it’s hard to keep an open heart
When even friends seem out to harm you
But if you could heal a broken heart
Wouldn’t time be out to charm you

Sometimes I need some time…on my
own Sometimes I need some time…all alone
Everybody needs some time…on their own
Don’t you know you need some time…all alone

And when your fears subside
And shadows still remain, ohhh yeahhh
I know that you can love me
When there’s no one left to blame
So never mind the darkness
We still can find a way
‘Cause nothin’ lasts forever
Even cold November rain

Don’t ya think that you need somebody
Don’t ya think that you need someone
Everybody needs somebody
You’re not the only one
You’re not the only one

————————–

//yordja

เพลงรัก

เพลงนี้ชื่อเพลงว่ารัก แต่งขึ้นในสมัยที่เรียนปี 4 ใกล้จบแล้ว ช่วงนั้นเป็นช่วงหน้าหนาว
ตอนนี้บรรยาศเริ่มหนาวแล้วก็เลยนึกถึงเพลงนี้ อารมณ์ตอนนั้นแต่งด้วยความเหงา เศร้าและงอน ดูน้อยเนื้อต่ำใจพิกล
ทาง Chord ใช้ 2 Chord AMaj7 และ DMaj7 เป็นหลัก  (IM7 4M7) แล้วมีส่งด้วย Bm7 C#m DM7 E7 2 รอบ แล้วกลับมา 2 Chord หากิน

ฉันไม่ใช่คนดี ที่เธอจะมาสนใจ
ถึงเธอจะเคยมีใคร คนใดที่เธอต้องการ
ฉันขอเป็นกำลังใจ ห่วงใยเธออยู่ไม่ห่าง
เมื่อใดที่เธออ้างว้าง จะเป็นเพื่อนคอยปลอบโยน

วันนี้ฉันอยากบอก บอกรักเธอมากกว่าใคร
แต่กลัวเวลาพูดไป ยิ่งให้ใจเราห่างกัน
จะขอเป็นแค่เพื่อนใจ ไม่คิดไปมากกว่านั้น
ถ้าเธออ่อนแรงพลัง คิดว่ามีฉันอีกคน

คนที่เธอ ไม่เคยสนใจ
คนที่เธอ ว่าฉันไม่เอาไหน
ในความเป็นจริง ฉันนั้นรักสุดหัวใจ
และไม่อยากให้เธอไปไกลจากฉัน

เธอคนเดียวที่ฉันรัก และห่วงใย
หากเธอจะมีใคร จะไม่ไปขัดขวาง
เธอเป็นเธอที่ฉันรัก และห่วงหา
อยากให้เธอรู้ว่า เมื่อใดที่เธอ ไม่มีใครใส่ใจ ยังมีฉันที่ยังห่วงเธอ

เช่นเคยยังไม่กล้าร้อง และเพลงทำด้วย MIDI ล้วนๆ เล่นจริงตีจริงไม่มี loop

[audio:http://www.yordja.com/wp-content/uploads/2009/11/Ruk.mp3]